Door Miranda Lammertsma, meitinker
Het zit in mijn bloed om wat te vinden van dingen die onrechtvaardig zijn of voelen. Niet alleen omdat ik zelf de nodige ervaring heb met bepaalde drempels of dichte deuren binnen ‘het systeem’, maar gewoon omdat ik dat eigenlijk altijd zo gevoeld heb. Ik ben een gevoelsmens en vertrouw vaak op mijn intuïtie, maar ik staar mij er natuurlijk niet blind op want in alle redelijkheid zijn er wel ‘systemen’ nodig, willen we met elkaar in een leefbare samenleving leven.
Die twee dingen zijn soms lastig te combineren, redelijkheid en emotie! Bij bepaalde zaken komen er altijd wel emoties kijken natuurlijk. Ik heb mijzelf in de loop der jaren geprobeerd aan te leren om redelijkheid en emotie los te koppelen, omdat het anders door elkaar kan gaan lopen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat dit mij altijd lukt, want ik ben en blijf ook maar een mens.
De reden dat ik dit benoem en hierover wil schrijven in mijn eerste blog voor SL!M, is omdat het mij opgevallen is dat emotie en eigenlijk dus het ‘menselijk zijn’ helemaal niet wenselijk lijkt te zijn binnen ‘het systeem’.
Iets waar Sl!m natuurlijk ook een soort van speerpunt van heeft gemaakt; het systeem zou moeten werken voor mensen en niet andersom. Dus mensen boven systemen als motto!
Of we het nu hebben over hoe mensen politieke betrokkenheid voelen? Of we het nu hebben over hoe mensen de interactie met bijvoorbeeld een ambtenaar ervaren? Of dat het gaat over hulpverleningsinstanties, mijn mening is dat er vaak een stuk inlevingsvermogen lijkt te ontbreken. Dit komt volgens mij altijd doordat de emoties die mensen hierbij ervaren ontbreken. Alsof degene in de uitoefening van zijn of haar beroep het menselijke thuis aan de kapstok heeft laten hangen….
En geloof het of niet, maar iedere politicus, iedere ambtenaar, iedere hulpverlener is natuurlijk in basis ook gewoon een mens.
Ik ben er daarom ook van overtuigd dat, ondanks mijn eigen persoonlijke ervaring die zeker niet altijd positief is geweest, er wel degelijk betrokken en empathische mensen achter deze functies zitten.
Dat is natuurlijk niet altijd makkelijk om te zien, omdat er van beide kanten veel onbegrip lijkt te bestaan als het dus gaat om elkaars emoties.
Als ik bijvoorbeeld boos zou worden op een ambtenaar omdat deze vanuit beleid, en dus ‘het systeem’, iets op een bepaalde manier moet doen wat niet past bij mijn persoonlijke situatie, zal deze ambtenaar een bepaalde weerstand voelen naar mij. Deze raakt dan bijvoorbeeld geïrriteerd en gaat dan ook vanuit een zakelijke en afstandelijke manier op mij reageren. Op zich een logisch gevolg zou je zeggen, want het beleid is nu eenmaal het beleid en soms hebben zij ook gewoon geen andere mogelijkheid. Andersom is dat ook het geval. Gaat een ambtenaar bijvoorbeeld te veel zitten op het beleid zonder rekening te houden met de persoonlijke situatie van een persoon, zal dat bij die persoon weer een bepaalde weerstand oproepen. Ook weer een heel logisch gevolg. Maar dat maakt de situatie voor beide partijen vaak niet perse prettig of werkbaar.
En hierin ligt dan ook meteen de grondslag van wat ik zou willen aanpakken binnen het huidige ‘systeem’. Ik wil vanuit mijn ervaring, maar ook vanuit de ervaring van andere mensen, het begrip voor de menselijke factor terug brengen. We moeten weer ruimte krijgen voor de menselijke emotie!
Niet alleen voor mensen die te maken hebben met ‘het systeem’, maar ook voor de mensen die hierbinnen werkzaam zijn.
We lijken te zijn vergeten dat we met elkaar een verantwoordelijkheid hebben om dingen prettig en leefbaar te houden, ongeacht of we nu dezelfde emoties over een situatie of onderwerp delen en ongeacht aan welke kant van het bureau we zitten.
Ik denk dat Sl!m hierin hele mooie stappen probeert te zetten, door mensen te betrekken met veel levenservaring en door bereikbaar te zijn voor iedereen.
En dat is dus ook waarom ik heel graag wil mee denken met deze partij, of eigenlijk moet ik zeggen met deze beweging. Het zou zo mooi zijn als we door meer naar elkaar te luisteren en door meer begrip te tonen voor elkaar, dat stukje menselijkheid wat zo ontzettend belangrijk is voor tevreden mensen en een florerende stad, weer terug weten te brengen in ons mooie Leeuwarden.
Miranda Lammertsma
Bruggenbouwer & Meitinker bij SL!M