SLIM-er Patricia maakte als deelneemster van de woonwagenklankbordgroep kennismaking met de nieuwe wethouder van Leeuwarden en vertelt daarover in deze blog

Woonwagenbeleid en toekomstperspectief-

door Patricia Ruurda

Vandaag heb ik kennisgemaakt met de nieuwe wethouder van Leeuwarden die gaat over woonwagens. Tijdens ons kennismakingsgesprek hebben we uitgebreid gesproken over de huidige stand van zaken rondom de uitbreiding van woonwagenkampen en de toekomst van het woonwagenbeleid binnen de gemeente.

Trekplaatsen en keuzevrijheid

Een belangrijk onderwerp dat ik heb ingebracht, is het opnieuw beschikbaar maken van trekplaatsen. Dit zijn plekken waar mensen tijdelijk kunnen verblijven, bijvoorbeeld omdat zij reizen of (nog) niet over een vaste standplaats beschikken. Denk hierbij aan een verblijf van twee jaar of korter, afhankelijk van de persoonlijke behoefte. Dit voorstel wordt meegenomen door de projectleider van Leeuwarden.

Ik denk dat er onder Roma en reizigers veel behoefte bestaat aan de mogelijkheid om zelf te kiezen tussen een reizend bestaan en een vaste woonplek. Trekplaatsen kunnen hierin een mooie oplossing bieden, zeker op kampen waar onvoldoende ruimte is voor woonwagens, maar mogelijk wel ruimte beschikbaar is voor caravans.

Voor een deel van de woonwagenbewoners is reizen niet alleen een persoonlijke woonvoorkeur, maar ook verbonden met hun culturele achtergrond en manier van leven. Het is daarom belangrijk dat deze mogelijkheid behouden blijft.

Dit voorstel staat los van de plannen voor nieuwe vaste standplaatsen. De uitbreiding daarvan blijft gewoon op de agenda staan.

Nieuwe standplaatsen vanaf 2027

In 2027 wordt gestart met de verdere realisatie van nieuwe vaste woonwagenstandplaatsen.

Tijdens het gesprek is gesproken over een mogelijke schatting van ongeveer 20 standplaatsen, naast eventuele trekplaatsen. Dit aantal is nadrukkelijk geen definitief of officieel vastgesteld aantal. Het uiteindelijke aantal hangt onder andere af van de beschikbare ruimte, de kosten van de grond en de kosten voor de realisatie en eventuele aanschaf van woonwagens.

Naar mijn herinnering staan er ongeveer 35 personen op de wachtlijst. Dit betekent helaas niet dat iedereen in 2027 al een plek zal krijgen.

Daarnaast wordt er ook gekeken naar de mogelijkheden voor koopstandplaatsen. Dit is belangrijk, omdat er onder woonwagenbewoners behoefte bestaat aan verschillende vormen van wonen en meer eigen zeggenschap over hun woonplek.

Koopwagens, huurstandplaatsen en professionele bouw

Ook heb ik het onderwerp koopwagens in combinatie met een huurstandplaats besproken. Voor veel woonwagenbewoners heeft dit de voorkeur. Ik begrijp dat dit binnen het huidige beleid mogelijk wat ingewikkelder ligt.

Mocht de gemeente ervoor kiezen om huurwoonwagens te realiseren, dan heb ik voorgesteld om hiervoor samen te werken met professionele woonwagenbouwers in plaats van reguliere bouwbedrijven. In het verleden is het bij de bouw van woonwagens namelijk meerdere keren misgegaan.

De wethouder vond dit een goed voorstel en gaf aan dat, mocht dit binnen de mogelijkheden passen, de voorkeur hier ook naar uitgaat.

Inschrijven op meerdere woonwagenkampen

Een ander belangrijk punt dat ik heb aangekaart, is de inschrijving voor standplaatsen. Lang niet iedereen is ervan op de hoogte dat je je vanaf je 18e kunt inschrijven voor een standplaats.

Momenteel zijn we beperkt tot twee voorkeurskampen. Ik heb aangegeven dat het voor woonwagenbewoners eerlijker en toegankelijker zou zijn als zij zich bij meerdere kampen kunnen inschrijven.

Dit wordt verder opgepakt met WoonFriesland. Mogelijk wordt het in de toekomst toegestaan om je bij meerdere woonwagenkampen in te schrijven.

Daarnaast wordt samen met de woningcorporatie onderzocht of opgebouwde inschrijftijd behouden en opgeteld kan worden wanneer het voorkeurskamp vol is en er op een ander kamp, dat niet als eerste voorkeur is opgegeven, een plek vrijkomt.

Betrokkenheid en erkenning van woonwagenbewoners

Voor mij gaat woonwagenbeleid niet alleen over het realiseren van nieuwe standplaatsen. Het gaat ook over keuzevrijheid, erkenning van onze woonvorm en culturele identiteit, passende woonmogelijkheden en een eerlijke verdeling van de beschikbare ruimte.

Woonwagen beleid moet niet uitsluitend vanuit woningbouw worden bekeken. Het gaat om een erkende woonvorm met een eigen culturele en historische betekenis. Daarom is het belangrijk dat de wensen en behoeften van woonwagenbewoners daadwerkelijk worden meegenomen bij het ontwikkelen van nieuw beleid.

Er moet ruimte zijn voor mensen die vast willen wonen, maar óók voor mensen die de mogelijkheid willen behouden om te reizen. Daarnaast moet er aandacht zijn voor mensen die hun eigen woonwagen willen kopen, mensen die liever een huurwagen willen en mensen die een koopstandplaats ambiëren. Onze woonbehoeften zijn niet allemaal hetzelfde en juist daarom is maatwerk zo belangrijk.

Een prettige kennismaking en vervolg

Ik ben blij dat deze onderwerpen open en eerlijk besproken zijn. De nieuwe wethouder heeft aangegeven ons ook bij de verdere uitwerking van de plannen te blijven betrekken. Dat vind ik belangrijk, omdat woonwagenbewoners zelf een stem moeten hebben in beslissingen die direct invloed hebben op onze toekomst.

Al met al kijk ik terug op een goed en prettig gesprek. Ik heb de wethouder leren kennen als een aardige vrouw die eerlijk en duidelijk communiceert, geen loze beloftes doet en geen onnodig uitstelgedrag vertoont. Juist die openheid en duidelijkheid waardeer ik.

Er liggen nog genoeg uitdagingen, maar het is belangrijk dat we met elkaar in gesprek blijven en samen werken aan oplossingen die aansluiten bij de daadwerkelijke behoeften van woonwagenbewoners.

Een stap richting meer keuzevrijheid, passende woonmogelijkheden, erkenning en toekomstperspectief voor woonwagenbewoners.